Certifikaty ekologiczne i ich znaczenie

Certyfikaty ekologiczne to potwierdzenie dla konsumenta, że produkt lub proces produkcji produktu jest przyjazny dla środowiska.

Pierwsze znaki-certyfikaty ekologiczne, pojawiły się w latach 70. XX wieku. Pierwszym znakiem był Błękitny Anioł (Niemcy, 1978 r.), później pojawił się Environmental Choice Label Scheme (Kanada, 1988), Biały Łabędź (kraje zrzeszone w Radzie Nordyckiej, 1989), Eko-znak (Austria, 1991), Ekoznak (Holandia, 1992). Od lat 90. XX wieku coraz więcej krajów wprowadza swoje ekooznaczenia, co potwierdza stopniowe, światowe zainteresowanie ekologią.

Certyfikaty ekologiczne pomagają konsumentom dokonać świadomego wyboru produktu ekologicznego, a przedsiębiorstwie budować swoją pozycję jako firmy przyjaznej środowisku. Certyfikacja tworzy standardy produktu ekologicznego, który jest uzależniony od rodzaju produktu, kraju czy regionu certyfikującego. Dla każdej grupy towarów istnieją inne kryteria przyznawania certyfikatu. W Europie znak ekologiczny może być nadany przez organizację publiczną albo prywatną. W Polsce certyfikuje Polskie Centrum Badań i Certyfikacji.

Produkt powinien posiadać pewne cechy, aby mógł ubiegać się o certyfikację:

- pochodzenie surowców z recyklingu lub ograniczenie zużycia surowców w produkcji

- minimalizacja negatywnego wpływu produkcji na środowisko naturalne

- używanie nietoksycznych surowców

- nietestowanie na zwierzętach produktu i jego składników

- ograniczenie do minimum opakowania lub rezygnacja z niego

- możliwość ponownego wykorzystania opakowania

- minimalizacja zużycia energii i produkcji i użytkowania produktu

- możliwość ponownego wykorzystania produktu, w części lub całości

- ograniczenie sztucznego starzenia się produktu, np. poprzez wprowadzanie nowszych typów produktów